Keys & Chords

DEBORAH COLEMAN & BAND 


23 oktober 2009 • Zaal De Korenbloem Zingem

VZW Bluesnight kon Deborah Coleman strikken voor een Exclusief concert in België. Deborah werd geboren in 1956 te Portsmouth, Virginia en groeide op in een muzikale en vrij militaire familie. Op haar achtste speelde ze reeds gitaar en vormde een eerste heuse band op haar vijftiende. Toch liet ze haar moederhart spreken, zei de blueswereld vaarwel, voedde zo haar dochter Misao op en vond zowaar een job als elektricien. In 1994 keerde ze succesvol terug naar de muziekbusiness en vormde een line-up met The Trillseekers. Een eerste release TakinA Stand uit 1995 werd een bescheiden succes op het New Moon label. Twee jaar later werd op het grote Blind Pig Records I Cant Loose uitgebracht, gevolgd door Where Blues Begin(1998), Soft Place Love? (2000), LivinOn Love(2001 op New Moon) en Soul Be It!(2002 weer op Blind Big). Op Telarc Records volgde dan What About Love uit 2004.

  

Haar laatste wapenfeit en achtste release Stop The Game uit 2007 is een klassiek bluesrock product.

Deborah Coleman is een gitarist, zangeres, singer-songwriter en producent die ondertussen is uitgegroeid tot één van de meest gewilde bluesartiestes. Deze uiterst getalenteerde artieste en emotionele zangeres staat bekend om haar hoge energie- en charismatische concerten. Zo ook in het landelijke Zingem. Het feit dat ze een African- American Lady is, maakt van Deborah een unieke artieste.

Deborah en band schotelde ons een aangename eerste set voor. Wie dacht heel wat songs uit haar laatste wapenfeit Stop The Game te horen, kwam wat bedrogen uit. Toch zwierde zij regelmatig met het kleinood naar de massaal opgekomen fans. Enkel Wagon Wheel werd hieruit in de tweede set ten berde gebracht. Iets na negen uur gaf Colemans band met Olivier Freche op gitaar, Denis Palatin achter het drumstel en Roger Innes op 6-snarige bas er meteen een lap op, Deborah kwam al snel het boeltje vervoegen en opende sterk met LivinOn Love. De tot dan toe, weinig converserende Coleman, bracht op het ritme van Mannisch Boy het krachtige Im A Woman gevolgd door het al even sterke River Wild. Deborah & Co sloten een vrij korte eerste set af met het stomende I Believe, zowaar een knap funky nummer, wat kan het anders met Innes 6-snarig basgeweld, met een moordend en oplopend tempo, rocken ze zich naar het einde van de song.

Coleman had er in de tweede set duidelijk meer zin in, en serveerde ons meteen If You Love Me Like You Say. Deborah gaat hier meerdere keren een gitaarduel aan met Olivier, wat voor heel wat plezier zorgt in de strakke begeleidingsband. Op Wagon Wheel kwam dan de onvoorwaardelijke voorstelling van de band, ieder deed keurig zijn ding om van wal te steken met NothinTo Do With Loose. De blues- en funkbeïnvloede songs smelten als het ware door de zaal, heerlijke kippenvel momenten van een soulvolle Coleman. Na Heaven Got The Blues kregen we nog een bisnummer om U tegen te zeggen, de interactie tussen de muzikanten, sprak boekdelen. Deborah leende hiervoor even bij Buddy Milles Them Changes, hier werd Roger Innes nog eens in hoofdrol geduwd. Hij duelleerde met al zijn collega-muzikanten, dat een goed bevolkte zaal zowaar in extase kwam.

Opnieuw een legendarisch concert van vzw Bluesnight, door een al even grote dame, Deborah Coleman, tot leven gebracht.

Philip Verhaege


LINE- UP:


Deborah Coleman

Gitaar, vocals

Olivier Freche

Gitaar


Denis Palatin

Drums


Roger Innes

Zessnarenbas



Make a Free Website with Yola.